Wstęp

Wspomnienia te zostały napisane dla uczczenia drugiej rocznicy odzyskania przeze mnie wolności (czyt. wyjścia do cywila). Serwis został udostępniony światu dokładnie 28 stycznia 1999 roku.

Znajdziesz tu opis tego co tak naprawdę dzieje się w wojsku (lata 1995-1997). Wspomnienia podzieliłem na rozdziały od otrzymania wezwania do WKU do dnia wyjścia do cywila.

Tekst ten przeznaczony jest w zasadzie dla młodych ludzi którzy wybierają się do wojska. Mogą przeczytać o tym co może ich czekać. Jednak nie wszystkie jednostki są takie same i nie wszyscy ludzie są tacy sami. Możesz więc trafić lepiej niż ja, ale również możesz trafić gorzej.

Jeżeli wojsko masz już za sobą to na pewno znajdziesz tu coś dla siebie. Każdy lubi czasami powspominać, nawet tak beznadziejnie spędzone dni jak w wojsku.

Tekst ten ma na celu wykazanie bezsensowności zasadniczej służby wojskowej. Niestety Wojsko Polskie jest tak zorganizowane, że żołnierze zasadniczej służby wojskowej wykorzystywani są do ułatwiania życia żołnierzom zawodowym, zarówno w ich pracy jak i wykonywaniu prac dla ich potrzeb prywatnych.

Doskonale zdaję sobie sprawę, że żadne wspomnienia, te pisane jak i te opowiadane przez rezerwistów młodszym kolegom nie są w stanie oddać nawet w małym stopniu atmosfery związanej ze służbą wojskową. Wojsko po prostu trzeba przeżyć żeby to wszystko zrozumieć. Dla młodego człowieka może być dziwne to, że ludzie pozwalają sobie na czasem nieludzkie traktowanie. Często stykam się z ludźmi którzy nie byli w wojsku i twierdzą, że jak oni by trafili do MONu to żaden stary by im nie podskoczył. Z doświadczenia wiem, że tacy ludzie załamują się w wojsku jako pierwsi, nic nie mogąc zrobić są docierani i nie mają kolegów.

Paweł Mikołajczak